• Top Header handen

Carpaal tunnel syndroom

De klachten kunnen nogal wisselen bij het carpaal tunnel syndroom. Zo kunt u last hebben van een prikkelend en pijnlijk gevoel in de handpalm en vingers, een gezwollen gevoel in de hand, uitstralende pijn naar de onderarm, elleboog en schouders en vermindering van de kracht van de hand.

Wat is de oorzaak?

De oorzaak is een afgeknelde zenuw in de pols. Vaak beginnen de klachten enkele uren na het naar bed gaan. De patiƫnten beschrijven dan dat ze hiervan wakker worden en met de hand gaan schudden. Of dat ze even uit bed gaan omdat de klachten hiermee tijdelijk verdwijnen.

In een verder stadium treden de klachten ook overdag op. Vaak komt dit door een bepaalde houding van de hand en pols, zoals bijvoorbeeld bij telefoneren en autorijden. Op de langere duur kunnen ook de spieren die door deze zenuw aangestuurd worden, zichtbaar gaan slinken. Dit valt dan het eerst bij de duimmuis op.

Wat is de behandeling?

Zonder operatie
Fysiotherapie en spalkbehandeling kunnen de klachten verlichten, maar meestal helpt dit niet genoeg. Een injectie met een ontstekingsremmend middel kan wel afdoende helpen. Helpt de injectie slechts tijdelijk, dan adviseren we een operatie.

Met operatie
Bij deze operatie verruimen we via een klein sneetje bij de pols de tunnel waardoor de zenuw loopt. Dit kan meestal onder lokale verdoving. De ingreep duurt minder dan tien minuten.

Na het sluiten van de huid krijgt u een drukverband. Houd hier rekening mee bij uw kledingkeuze.

Een week na de operatie haalt u zelf het verband eraf. Na twee weken worden de hechtingen verwijderd. U mag nu steeds meer gaan belasten, als u dit zonder klachten lukt. De wond voelt in de eerste acht weken iets stugger aan. Daarna wordt het litteken vanzelf weer zachter.

Klachten van pijnlijke prikkelingen zijn meestal binnen enkele dagen verdwenen. Veel patiƫnten melden bij de eerste controle opgelucht dat ze weer goed kunnen slapen. Herstel van gevoel en kracht duren vaak veel langer. Dit is afhankelijk van de duur en de ernst van de uitval van de aangedane zenuw.